دوست دانش آموزی دارم، که تازه میخواهد دامنه برای خودش ثبت کند. هر اسمی که به ذهنش میرسد، یا برای یک نفر دیگر است یا برای فروش است آن هم با قیمتهای میلیون تومانی.
سن این دوست بنده، شاید از عمر اینترنت کوتاهتر باشد.
هنوز بیست سال از عمر اینترنت نگذشته است که تقریباً دیگر کسی که خیلی خیلی پولدار نیست، نمیتواند دامنهی مورد علاقهی خودش رو ثبت کند.
ده سال دیگر، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ نام دامنهها همگی 64 حرفی و طولانی و چقندر قیچی خواهند بود؟
صحبت کوتاهی در همین مورد در نظم پریشان نوشتهایم. خواستید، قدمتان روی چشم
این، یک سوال واقعاً جدیست. به نظر من حقیر البته. اینترنت به کجا دارد میرود؟ دامنهها چگونه خواهند شد؟ در همین چند سال که از عمر اینترنت میگذرد، چندین و چند بار پسوندهای مختلف درست شدند و پسوندهای کشورهای کم جمعیت و کوچک دنیا، فراگیر شدند. نمونهی بارز آن پسوند ws که مال کشور سائوما است که با کلک رشتی مخفف WebSite فراگیرش کردند و قیمتهای سرسام آور برایش گذاشتند. پسوند biz هم چندی بعد از آن ایجاد کردند مثلاً برای شرکتهای تجاری و مثلاً مخفف کلمه business. خب اینها برای چیست؟ نه برای اینکه هر کسی راحتتر از قبل بتواند دامنهی مورد علاقهی خودش را ثبت کند؟ حالا با پسوندی دیگر. همه که دات کام نمیشوند!
به نظر من، یواش یواش باید این تفکر که اسم دامنه خیلی مهم است، از بین ببرود. اینترنت دارد به این سو میرود که محتوا مهم است و خیلی هم مهم است. انواع و اقسام راهکارهای مختلف ابداع میشود برای هم تولید محتوای خوب و هم نشر این محتوا.
یک مثال میزنم.
در حال حاضر، سه سیستم بلاگر، مووبل تایپ و وردپرس، سه سیستم برتر و فراگیر وبلاگ نویسی است. به جز مووبل تایپ یک سیستم مدیریت سایت است، یعنی اینکه شما فقط وبلاگ درست نمیکنید و میتوانید یک سایت بزرگ هم با آن راه بیندازید، دوتای دیگر، صرفاً برای وبلاگ نویسی است. هرچند که شاید با زحمت و دانش فراوان بتوان با وردپرس هم یک سایت راه انداخت.
غرض اینکه چرا همینطور سیستمهای جدید تولید میشوند؟ به نظر من به خاطر این است که شما راحتتر از قبل بتوانید محتوایتان را تولید کنید. آن چه از دانش و معلومات و غیرهای که در ذهن دارید، به اینترنت منتقل کنید تا دیگران هم استفاده کنند. یا حتی آنها را به فروش برسانید و کسب درآمد کنید.
و تازه تولید محتوا یک طرف، نشر آن نیز یک طرف.
سیستمها و طرق مختلف برای نشر این محتوای شما روز به روز به وجود میاید. انواع و اقسام سایتها و نرم افزارهای مختلف که خروجی سایت شما را دریافت میکنند و در اختیار دیگران قرار میدهند. خوراک و خوراک خوانی و مشترک شدن هم هکذا.
خلاصه اینکه اگر با اینترنت جلو برویم، اگر از سیستمها و ابزار به روز استفاده کنیم، چه بسا که دیگر نام دامنه برایمان مهم نباشد. به قول قدیمیها، تو بدم، بمیر و بدم!

ارسال نظر